Runtime işleri — Kuyruk, kimlik ve sonuç yaşam döngüsü

Runtime işi, uzak yürütücüye iletilen tek bir yürütme isteğinin kuyrukta izlenen örneğidir. Kimlik, durum geçişleri ve sonuç taşıması bu katmanda toplanır; ilkelin ⟨O⟩ veya histogram matematiği Estimator ve Sampler dosyalarında kalır.

Bu sayfa IBM Qiskit Runtime ve benzeri hizmetlerdeki “iş nesnesi” soyutlamasını kavramsal düzeyde işler; belirli bir REST yolu, hata kodu tablosu veya SDK sınıf adı sabitlenmez. Ağ ve yürütme çerçevesi Runtime yürütme sayfasında özetlenir; burada iş–oturum–ilkel ayrımı öne çıkar.

İş modeli “algoritma” değildir; deneyin operasyonel kabuğudur. Hibrit uygulama desenleri hibrit kuantum iş akışı başlığında kalır; bu sayfa yalnızca iş yaşam döngüsünün o desenin neresine oturduğunu gösterir.

Ne vaat edilmez

Kota, ücret, bölgesel uç nokta veya SLA taahhütü verilmez; canlı koşullar IBM Quantum Platform belgeleriyle güncellenir.

Sürüm yüzeyi hızlı evrildiği için tek bir “doğru bekleme API’si” kilidi yoktur; üretimde kilitlenmiş bağımlılık aralığı ve sürüm notlarını okuma alışkanlığı önerilir.

Tek iş tek gönderimdir: bir kez kuyruğa girer ve kendi sonuç döngüsünü tamamlar. Oturum aynı uzak bağlamda ardışık çağrıları gruplamak için açılır; ayrıntılar oturum sistemi dosyasında kalır. Toplu yürütüm birden çok işin birlikte planlanmasıdır; toplu yürütüm sayfasında derinleşir.

IBM belgelerinde yürütme modları (job, batch, session) maliyet ve gecikme açısından karşılaştırılır; bu sayfa o karşılaştırmanın ayrıntısını taşımaz, yalnızca “iş” soyutlamasının diğer modlardan bağımsız okunabileceğini vurgular: oturum veya toplu paket içinde de her gönderimin kendi iş kaydı olabilir.

İş akışı düzeni ilkel iş akışları konusunda kalır; burada yalnızca dış kabukta iş kimliğinin nasıl izleneceği anlatılır.

Kimlik ve izlenebilirlik

Üretimde iş kimliği, deney adı, kod commit’i ve veri kümesi versiyonunun birlikte günlüklenmesi, sonradan yeniden üretilebilirlik sağlar. Bu disiplin ilkel matematiğinden bağımsızdır.

Aynı devre ve aynı PUB listesi bile farklı iş kimlikleriyle gönderilebilir; “aynı iş” tanımı operasyonel olarak idempotency anahtarıyla desteklenmelidir.

Tipik yaşam hattı: gönderildi → beklemede / kuyrukta → yürütülüyor → tamamlandı veya hata. Gerçek durum adları SDK ve sürüme göre değişir; burada yalnızca anlamsal geçişler sabittir.

Kuyruk süresi gözlemlenebilir değil; fakat wall-clock süreyi etkileyen dominant terim olabilir. Bu yüzden iş yaşam döngüsü metrikleri (bekleme süresi, yürütme süresi, toplam süre) ayrı ayrı toplanmalıdır.

Donanım kalibrasyonu ve sıcaklık gibi dış etkenler, aynı devre için ardışık işlerde sonuç dağılımını kaydırabilir; bu etki ilkel matematiğinden farklıdır ve hata ayıklamada ayrı tutulmalıdır.

Durum okuma disiplini

Yoğun yükte durum sorgusu yapmak ek yük oluşturabilir; geri çağırma veya uzun bekleme (blocking) stratejileri farklı maliyet profilleri taşır. Seçim, istemci mimarisine ve ağ modeline bağlıdır.

İstemci tarafında “iş tamamlandı” sanısı ile sunucu tarafı gerçekliği arasında gecikme olabilir; nihai doğrulama sonuç nesnesinin başarıyla okunmasıyla yapılır.

İş nesnesi üzerinde genellikle durum sorgusu, bloke eden sonuç bekleme veya asenkron tamamlanma bekleme yollarından biri bulunur. Ağ kesintilerinde yarım kalmış bekleme çağrıları yeniden deneme ve üstel geri çekilme (backoff) ile ele alınmalıdır.

Uzun süren yürütmelerde zaman aşımı sınırı hem istemci hem sunucu tarafında tanımlı olabilir; hangi tarafın önce kestiği hata mesajlarında farklılaşır. Bu ayrım, log satırlarını doğru yorumlamak için önemlidir.

Shot bütçesi ve örnekleme istatistiği shot mantığı ile ilişkilidir; iş bekleme süresi shot’ı değiştirmez, yalnızca ne zaman sonuç döneceğini etkiler.

Eşzamanlılık

Birden çok işi paralel göndermek, kuyruk ve klasik ön işleme kapasitesiyle etkileşir; her işin ayrı kimlikle izlenmesi gerekir. Bu sayfa eşzamanlılık desenlerinin kodunu vermez.

Yerel StatevectorEstimator çağrıları genelde anlık döner; uzak iş modelindeki kuyruk ve durum kavramı yerel prototipte görülmeyebilir. Bu yüzden bulutta davranış ayrıca doğrulanmalıdır.

İş tamamlandığında taşınan yük genellikle ilkel sonucuna indirgenir: örneğin PrimitiveResult benzeri bir yapı. Bu nesnenin alanlarını okuma disiplini Estimator ve Sampler sayfalarında ayrıntılandırılır; burada yalnızca “iş başarılı” ile “ilkel sonucu anlamlı” arasındaki ayrım vurgulanır.

Sunucu “başarılı” dönse bile istemci tarafında ayrıştırma hatası veya eksik alan okuması oluşabilir; entegrasyon testleri hem başarı hem de kontrollü hata senaryolarını kapsamalıdır.

Gözlemlenebilir tasarımı gözlemlenebilir değerlendirme konusunda kalır; iş katmanı Pauli cebirini değiştirmez.

Doğrulama

Küçük devrelerde önce yerel referans ilkel, sonra uzak iş ile kıyaslama, regresyonları erken yakalar. Sadakat ölçütleri durum tabanlı senaryolarda yardımcı olabilir; ⟨O⟩ için doğrudan eşdeş değildir.

Sonuç dosyası veya önbellek politikası üretim hatlarında kritik hale gelir; bu sayfa veri saklama mimarisini vermez.

İşler başarısızlıkla bitebilir: doğrulama hatası, kuyruk reddi, zaman aşımı, donanım veya kalibrasyon kaynaklı yürütme hatası. Hata sınıfları ve yeniden deneme uygunluğu sürüme göre değişir; burada yalnızca operasyonel seviye ayrım yapılır.

İptal çağrısı “hemen dur” anlamına gelmeyebilir; yürütme halindeki işler için kısmi maliyet veya gecikmeli durma gözlenebilir. Bu beklenti ürün belgeleriyle hizalanmalıdır.

Yeniden deneme (retry) idempotent tasarım gerektirir; aynı iş kimliğiyle çift sonuç üretimi riski varsa istemci tarafında mükerrer gönderim önlenmelidir.

Hata azaltma etkileşimi

Hata azaltma veya dinamik devre seçenekleri yürütme yolunu değiştirebilir; bu seçeneklerin iş süresine etkisi hata azaltma ile birlikte okunmalıdır.

Loglarda ham yığın izi yerine yapılandırılmış alanlar (iş kimliği, aşama, süre, hata kodu) tutmak, üretimde arama ve uyarı kurallarını basitleştirir.

Birinci kutu, bulutta ilkel çalıştırma ve iş nesnesi üzerinden sonuç bekleme için yorum satırlı iskelet (hesap ve ağ gerekir). İkinci kutu, yerelde anlık dönen StatevectorEstimator çağrısı ile “kuyruksuz” referansı karşılaştırır.

IBM Runtime sınıf adları ve import yolları sürüme göre değişebilir; etkinleştirmeden önce güncel belgeleri doğrulayın.

Bulut: iş ve sonuç iskeleti

Aşağıdaki satırlar bilinçli olarak yorumdadır.

# Örnek iskelet — hesap, token ve güncel qiskit-ibm-runtime belgeleri gerekir.
# from qiskit_ibm_runtime import QiskitRuntimeService, Estimator
#
# service = QiskitRuntimeService()
# estimator = Estimator(backend=...)
# job = estimator.run(pubs)
# print(job.job_id())
# result = job.result()  # bloklayıcı bekleme; veya durum + son çekme
# print(result)

Yerel: kuyruksuz anlık sonuç

Yerel ilkel çağrılarında iş kuyruğu yoktur; fakat sonuç nesnesi okuma pratiği bulutta da aynı kalır.

from qiskit import QuantumCircuit
from qiskit.quantum_info import SparsePauliOp
from qiskit.primitives import StatevectorEstimator

qc = QuantumCircuit(1)
qc.h(0)
result = StatevectorEstimator().run([(qc, [SparsePauliOp("Z")])]).result()
print(result[0].data.evs)

Runtime işi; gönderilen yürütmenin kuyruk ve kimlik üzerinden izlenen örneğidir. Oturum ve toplu modlar oturum sistemi ve toplu yürütüm ile; ilkel çıktısı Estimator ve Sampler ile tamamlanır.

Bu sayfa “nasıl beklenir ve nasıl loglanır” sorusunu yanıtlar; güncel SDK imzası IBM belgelerinde tutulur. Üretimde metrik, sürüm kilidi ve güvenli yapılandırma birlikte düşünülmelidir.

• Oturum sistemi — bağlamda ardışık çağrılar.
• İlkel iş akışları — orkestrasyon ve veri akışı.
• Runtime yürütme — ağ ve yürütme çerçevesi.
• IBM Quantum: Yürütme modu seçimi — tek iş, toplu ve oturum.
• IBM Quantum: İş yükü kullanımı ve süre — kullanım ölçümü.